Życie klariańskie w Europie dzisiaj

Europejskie spotkanie prezesek federacji i delegatek

RZYM Wieczorem w środę 30 kwietnia do Kolegium Międzynarodowego Św. Wawrzyńca z Brindisi przyjechało 26 sióstr Klarysek Kapucynek oraz Asystenci reprezentujący Federacje, Unie oraz klasztory z krajów europejskich, gdzie Zakon jest obecny. Były to siostry z Francji, Niemiec, Włoch, Polski, Hiszpanii, Czech i Słowacji.

Czwartek 1 maja Br. Juan M. Castro, delegat Ministra Generalnego, rozpoczął obrady odczytując pozdrowienia i życzenia owocnego spotkania przekazane przez Ministra Generalnego. Następnie Br. Juan we własnym imieniu powitał i pozdrowił siostry, wyrażając równocześnie życzenie, aby to spotkanie było naprawdę spotkaniem rodzinnym, gdzie będzie można podzielić się doświadczeniem fundamentalnych wartości naszego wspólnego powołania, skąd będą mogły wyłonić się jasne perspektywy na przyszłość. Wszyscy zauważamy, że konieczne jest, abyśmy byli blisko współczesnych nam ludzi i w tym celu znaleźli odpowiednie sposoby, aby pozostać świadkami absolutu. 4 punkty powinny ożywiać nasze bycie razem w tych dniach – wskazał Br. Juan:
• Wychodzić sobie nawzajem na spotkanie
• Słuchać każdej siostry w tym, co nas różni
• Dzielić się własnym doświadczeniem
• Uczynić z tego skarb, aby do własnej codzienności wrócić bogatszym
Przedpołudnie wypełnił czas krótkiej prezentacji każdego z uczestników (sióstr i braci) obecnych w auli. Po południu zwiedziliśmy Muzeum Instytutu Historycznego i Bibliotekę Centralną Zakonu.

2 Maja
Tego dnia wysłuchaliśmy dwu wystąpień. Pierwsze, które przedstawił O. Alessandro Barban, OSB Cam, przeor eremu Fonte Avellana, opisywało sytuację monastycyzmu w Europie. Drugie, autorstwa s. Stefanii Monti, z Federacji Włoskiej, mówiło o konieczności przyjęcia prawdziwej teraźniejszości naszych wspólnot i federacji i pokochania przyszłości, możliwej, a nie wyimaginowanej.
Ojciec Barban podkreślił złożoność dzisiejszej sytuacji, w wymiarze socjologicznym oraz eklezjalnym. Wskazał różne sposoby przyjrzenia się tej sytuacji: sposób krótkowidza, dalekowidza, astygmatyka lub daltonisty, co oznacza, odpowiednio: tego, kto widzi z bliska, ale nie jest w stanie spojrzeć dalej; widzi na odległość, ale nie chce widzieć tego, co blisko; widzi niewyraźnie i nigdy nie udaje mu się dobrze zogniskować jednego punktu; nie ma zdolności uchwycenia szerokiej gamy kolorów i światłocieni i całą rzeczywistość postrzega jako jedynie czarną, białą lub szarą. Prelegent zasugerował konieczność dokonania “przesunięć” w życiu monastycznym, tzn. Pewnej dyspozycyjności i pragnienia przekroczenia sposobu bycia skoncentrowanego na sobie, potwierdzanego apodyktycznie, aby dojść do alotropicznego wymiaru życia, gdzie można odnowić relacje pomiędzy dwoma „TY”.
S. Stefania Monti podjęła niejako ten wywód, rozwijając temat za pomocą obrazu 6 drzwi, które należałoby otworzyć i przekroczyć, aby nadać jakości naszemu życiu: drzwi Tradycji, Pisma, miłości, kondycji agonalnej, formacji oraz ekumenizmu. Po każdym z wykładów miały miejsce pytania, świadectwa, wyjaśnienia, które pozwoliły zagłębić się w temat.


3 Maja
Wysłuchaliśmy wykładów brata Dino Dozzi, kapucyna z Prowincji Emilia Romagna – Włochy, który na podstawie Pism Św. Franciszka, a przede wszystkim Reguły Niezatwierdzonej, naszkicował życiowe przejście od kontemplacji do ewangelizacji, w doświadczeniu sióstr mniejszych, w duchu Asyżu. Szczególnie interesująca była końcowa refleksja, w której br. Dino porównał doświadczenie męczeństwa pierwszych Braci Mniejszych w Maroku z doświadczeniem Franciszka w Damietcie, w namiocie sułtana. W Maroku mamy męczeństwo bez spotkania z drugim, w Damietcie spotkanie z drugim bez męczeństwa. Są to dwie konkretne perspektywy, które mogą być fundamentem wyboru sposobu życia prowadzonego w naszych wspólnotach. Po południu s. Araceli Bescos, z klasztoru w Walencji, przypomniała nam, opierając się na Pismach Św. Klary i Konstytucjach, fundamentalne punkty naszej duchowości, podkreślając szczególnie konieczność przezywania chwili obecnej bez powracania do przeszłości lub ucieczek w przyszłość.

4 Maja
Pielgrzymka do Asyżu

5-9 Maja
Kontynuujemy dni naszej refleksji skupiając się na inkulturacji i charyzmacie. Dn. 5 maja Prof. Marco Bartoli zaprezentował refleksję nt. powołania do pokoju, do modlitwy i ubóstwa, właściwego Klarze z Asyżu. Poprzez symbolikę muru, który człowiek – od zawsze – próbuje wznosić, aby ukryć to, co przypomina mu o słabości, kruchości, upokorzeniu, śmierci, ukazał jak w doświadczeniu Klary i pierwotnej wspólnoty sióstr mur – ten, z którego Franciszek wygłosił proroctwo o powstaniu wspólnoty Ubogich Pań – jest murem tworzącym wspólnotę, dzielenie się, związki międzyludzkie... Po południu, s. Chiara Francesca Lacchini przedstawiła wykład na ten sam temat, zagłębiając się w specyfikę życia sióstr klarysek kapucynek i sugerując niektóre priorytety, do których nasze życie we współczesnej Europie powinno zdążać: powrót do Pisma Św. i wiary, styl świętej gościnności, otwarcie na dialog ze wszystkimi, powrót do pracy jako źródła utrzymania itp...
6 maja nasza uwaga była skupiona na temacie klauzury. Pani profesor Giuliana Boccadamo, specjalistka historii chrześcijaństwa na Uniwersytecie w Neapolu, zaprezentowała bardzo ciekawy wykład historyczny nt. sensu i znaczenia klauzury od V do końca XVI wieku. Po południu s. Claire Robin, wychodząc od obowiązującego prawa dotyczącego klauzury, kontynuowała ten sam temat, konfrontując go z nowymi okolicznościami i problemami które, oczywiście, wymagałyby większej spójności i przejrzystości, aby to, czym żyjemy, mogło w prawie znaleźć pomoc, a nie utrudnienie.
Od 7 maja kontynuowałyśmy obrady naszego spotkania w formie “okrągłych stołów”. Pierwszy, nt. konkretnej praktyki klauzury w każdym z krajów europejskich, następnie nt. posługi modlitwy w Kościele lokalnym, wreszcie nt. sposobów prowadzenia duszpasterstwa powołań. Kilka wystąpień podczas ostatnich dwóch dni spotkania przygotowały dwie siostry klaryski oraz jedna mniszka benedyktynka.